(​កំណាព្យ) ខ្ញុំសុំបានទេ


​គួរ​សែន​អាសូរ ប្រៀប​ដូច​ទឹកហូរ ដែលគ្មានត្រឡប់

គឺ​សេចក្តីស្លាប់ មានច្រើនគ្រប់សព្វ មាន​មិន​ចេះ​ចប់

ជា​រៀង​រាល់ថ្ងៃ ។

ខ្លះ​កើត​ទុក្ខ​ខ្លាំង រត់ទៅ​មាត់ច្រាំង គ្មានក្តីអាល័យ

ខ្លះទៅ​ចង.ក លេប​ថ្នាំ​គ្មានស្តាយ ​ចោលឪពុកម្តាយ

ផ្សាយ​កេរ្តិ៍មេបា ។

ឃើញ​ច្បាស់​នឹងភ្នែក រឿងធ្លាប់​ចម្លែក ប្រែមក​ធម្មតា

សម្លាប់អារ.ក ដូចមាន់​ទាកាប៉ា គួរ​អនិច្ចារ

លើកដៃទៅរួច

ជីវិត​ដូចគ្នា ដើរ​លើមាគ៌ា ​ ម្តេច​ប្រែលបលួច

អាងប្លន់​សម្លាប់ ​ឥត​ភ័យព្រឺព្រួច ដូចខ្លែង​ចាប់ក្រួច

ធ្វើ​ជាអាហារ ។

កើតមក​ជាមនុស្ស ទោះស្រី​ទោះប្រុស គួរពិចារណា

គិតគូរ​វែងឆ្ងាយ ចេះ​ស្តាយ​សង្ខារ កុំអាង​គិតថា

មួយជាតិ​ធាតុម្ចាន ។

Facebook Google Twitter Email

Live

Sponsored News

ការស្ទង់មតិគេហទំព័រថ្មី




សូម​អរគុណ